The Life Cake

May bago akong pinagkakaabalahan ngayon. Digital photography. Naaliw ako sa nagagawa ng digital camera tsaka ng picasa (http://www.picasa.com). Impressive. Pero iba pa rin yung kuha na hindi ginagamitan ng effects. Yung natural na kuha o “raw photo”. Makuha mo yung tamang angulo tsaka tamang ilaw ok na. Gustong-gusto ko talaga ang pagkuha ng litrato.

Number one subject ko eh nature. Gustong -gusto kong kunan ang mga puno sa umaga, magagandang beaches sa hapon at mga bulalak sa gabi. Hanggang pwede, ayokong gumamit ng flash. Mas gusto kong natural ang ilaw. Mas maganda ang kuha kasi pag alang flash. Maganda lang siguro siya kung normal na litrato. Pero para sa akin ayoko talaga.

Sample shots ko ay nasa isa ko pang blog: (http://pustieshots.blogspot.com). Sana magustuhan niyo

Pucha, tumatanda na nga ata ako at masyadong seryoso ang post ko na ito. Eheheheehe

ala lang… gusto ko lang i-share… sana may makiramay… ehehheheehe

Tsk tsk tsk… Kung makakuha kayo ng kopya ng Final Fantasy 7: The advent children, buong puso niyong ingatan. Ay baket? kase "SOBRANG GANDA"! Kahit sinong Final Fantasy  fan ay talagang mapapa-"WHOAH" at "ASTIG!" sa ganda ng movie. Walang sinabi ang "Spirits Within"  kung saan ka-dramahan lang ang umiiral.

Astig na movie!

Ibang klase talaga ang saya na dulot sa kin ng instant noodles. Madaling lutuin, masarap at higit sa lahat malakas makabusog. Isipin mo nga naman na sa ilang noodles at sabaw eh pawi na ang gutom mo. Kaya dahil dito, ilalagay ko ang aking mga natutunan sa pagkain ng instant noodles. Mga learnings na sana isapuso ng bumabasa nito.

1) Pakuluan ang tubig bago ilagay ang pansit. Hwag ilagay ang pansit tapos pakuluan ang tubig kung ayaw mong maging lugaw ang noodles mo.

2) Pwede mong sahugan ang instant pansit canton. Pwedeng may hipon, baboy, manok, atay, pusit, oreo, ding-dong, rinbee. Pagpasok naman sa tyan mo nyan pare-pareho lang ang hitsura.

3) Ang yakisoba kailangang i-drain mo muna ang tubig bago mo lagyan ng flavors. Hindi siya masarap pag lumulutang ang rekado niya sa tubig.

4) Pag hindi mo maintindihan ang nakalagay sa pakete ng noodles mo, ibig sabihin imported yan. Masarap na noodles galing Korea. Parang mga tele-serye kung saan addict ka rin.

5) As usual, hindi sinisinghot ang sabaw ng instant noodles. Masakit. HUmanap ka na lang ng shabu para sa iyong bisyo.

6) Pag nakakita ka ng sili sa pakete ng hindi mo maintindihang noodles, maanghang yan. Maghanda ka ng isang coleman ng tubig bago kumain.

7) Hwag tumakbo habang may hawak na cup noodles na may mainit na tubig. Pag nakasagi at natapunan, matuto kang abutin ang pinaka-mataas na nota sa piano.

Pwede ring ulam ang instant noodle. Samahan mo ng kanin at solve ka na. Kaya sa birthday ng anak mo, kanin lang at isang bandehadong instant pansit ang ihain mo. lagyan mo na lang ng kandila para tipid.

9) Taun-taon lumalabas ang bagong flavor ng instant noodles. May tinola, bulalo, seafood etc. Kailan kaya lalabas ang icecream, karioka, pinapaitan at kare-kare flavor?

10) Dapat i-share mo ang iyong instant noodle sa mga kasama mong nagugutom. May kakilala ko hindi binigyan yung katabi niya nung isang araw. Ngayon ang huling araw ng lamay niya.

Sarap talaga ng instant noodles. Balang araw makakaimbento rin ako ng isang katulad nito. Pero sa ngayon kakain muna ko at sasamahan ko ng pandesal. Mamatay kayo sa inggit.

(wala kasing naiwang iluluto sa bahay kaya nagtiis ako sa instant noodles. Hay life…)

Ala lang… gusto ko lang i-share… sana may makiramay… eheehehehe

Dilbert  is a cartoon created by Scott Adams about the life of a typical software company employee. It gives a strong sense of office humor especially the management. He has a dumb, uber-kupal manager, making decisions so bad or crazy, you’ll ask yourself how did he achieved such position. Then he has an adviser, dogbert, who gives wise (and nutty) advises regarding his daily routine. It is hilarious I tell you when you let his story be compared to your own office life. In my case, it really matched from the decision makers, meetings and management. Well, in some part though.

Try having a dose of this comic relief  and I assure you, you’ll never see your work the same as before. As for dilbert, continue your "almost real" job experience. You’re the man!

ehehehhehehe

Masarap talagang maging taga-UP. Naranasan mo ang kalayaan sa pag-aaral. Nakita mo ang aspeto ng buhay sa iba’t-ibang lente ng kapaligiran. Nabuksan ang isip mo sa mga leksiyong kahit kailan di tinuro sa apat na sulok ng silid-aralan. Kaso dapat sabihin mo rin sa sarili mong "Tama na, paalam na sa iyo". Kasi tapos na ang karanasan mo sa Unibersidad na ito. May tuldok na ang maligayang araw mo bilang estudyante at oras na para buksan mo ang pintuan ng bukas. Swerte nga kasi sa UP mo natikman ang hagupit ng tunay na buhay, kumbaga kahit papaano nagkaroon ka ng peklat para maging handa ka paglabas mo. Oo masarap nga maging estudyante sa UP pero kailangan mo ng lumakad palayo. Baunin mo na lang ang matamis na alaala sa tahanang lumilok sa pagkatao mo. Itago mo sa puso ang ligaya at pait na pinagkatiwala niya sa iyo. Higit sa lahat, huwag mong kalimutan ang bandila ng tagumpay na nawa’y laging wumagayway kahit saan ka pumunta.

O tahan na, humayo ka na. Ipinagmamalaki ka ng UP, tandaan mo yan.  Taas ang noo at sabihin mong "Salamat sa iyo, UP…"

(para sa mga taong hanggang ngayon mahal na mahal ang dakilang unibersidad)