The Life Cake

Dreams… Sino nga naman ang taong di mahilig managinip? Sino kaya ang taong ayaw mangarap? Ewan ko ha, pero para sa kin di ka normal kung wala kang pangarap sa buhay. Ows, ikaw wala? Maging mongoloid man ang iyong unang anak (mongoloid rule)? Tubuan ka man ng malaking nana sa ilong?

Ako? madami akong pangarap. Kaso naniniwala akong bawat pangarap ko maabot ko kung hindi ako hahakbang. Ika nga, "dreams are made of stairs, reaching it requires a first step". Aba kahit sino naman gustong maabot ang pangarap nila. Kaso karamihan, pagkatapos mabigo ng minsan, tigil na. Suko na. Anak ng tinapa. Sayang lang tuloy ang pinagpaguran nila.

Pero ako, bumagsak man ako, tatayo at tatayo ako. Kung hindi malinaw ang daan papunta sa pangarap ko, hahanap ako ng ibang daan. Basta ginusto mo, magagawa mo. Dapat nga maging parang asong ulol ka sa pag-akyat mo papunta sa mga pangarap mo. Walang makakapigil. Que si HUdas man yan o si GMA, wala akong pakialam.

Yan siguro ang isa sa mga napakahalagang natutunan ko sa simula ng 2006. Never say never and think positive. Kasi hindi mo makikita ang masayang bukas kung hindi mo sisimulan tahakin ang madilim na gabi.

Everything is falling into the right place at the right time. Aabot na ko sa unang checkpoint. At sa wakas, masasabi ko rin… "Wow! ang sarap ng ice buko!" este "Maabot ko din yan… sa wakas"

(hirap talaga pag umuulan, kung anu-ano ang pumapasok sa isip)

Kung matutuloy lahat ng balak ko this summer, ito ang pinaka-busy at memorable sa lahat. Ay baket? Kasi 3 na sunod-sunod na weekends ko wala ko dito sa manila. Nandun ako sa dagat, nangungulit ng mga kabibe at nakikipagpatintero sa mga istarpis.

April 21-22 - Galera, with g-24 block. Isang reunion ng mga gwapo’t-magandang nilalang na magkakasama sa pinaka-astig na block nung 1999.

April 29-May 1 - Galera uli, with Overnight Geeks. Pero may humihirit na sa anilao na lang daw. Ay baket? Basta tuloy ito, martial law

May 6-7 - Anilao/Nasugbu, kasama ang Amorian People. Baket? Ala lang napag-usapan lang namin na maganda mag-beach pag summer.

Expected ko na magiging sing-itim na naman ako ng gabi. Hindi lang maitim kungdi tutong. Tustado. ehehehehehehe….

Nung panahon ko, naalala ko ang isang normal na tsinelas ay nagkakahalaga ng < Php 20. Mahal na ang Php 20 na tsinelas. Nandyan ang rambbo, spartan, ghost busters, etc. Kahit yung kikay na tsinelas, di lalagpas ng Php 20.

Kaso ngayon, ang tsinelas umaabot na ng Php 60. Mantakin mo nga naman, tsinelas na ginagamit mong pang-lakad mas mahal pa sa isang tanghalian. Ay baket? Simula ng lagyan ng elaborate design ang mga tsinelas, biglang taas ang presyo nila. Kaunting burloloy sa isang simpleng tsinelas, di baba sa P100 ang presyo.

At may sosyal na tawag sa kanya ngayon. "Flip-flops" at "Havianas".

Mas mahal pa yun kaysa sa tsinelas na nilagyan ng disenyo. Tsinelas sila na pininturahan ng kung anu-ano at malamang ang pintura ang nagpamahal dito.

Anak ng tokwa, di ka na makakalaro ng tumbang preso, di mo pa pwedeng pudpurin ang Php 500 mong bulaklaking tsinelas. Di mo na rin pwedeng pamalo sa makulit na bata dahil baka masira at masayang ang pinambili mo dito.

Di ka na rin makakagawa ng bangka gamit ang tsinelas kasi baka isaksak sa baga mo yan pag nakita ng nanay mo ang ginawa mo sa kanyang havianas

Paano na kaya ang ating mga magsasaka. Sila pa naman ang mahilig sa tsinelas. Hwag mo sabihng magsusuot sila ng tsinelas na may paru-paro.

Susme, dahil sa tsinelas sumakit ang ulo ko…

Anak ng tipaklong… ang kaisa-isa kong digital camera ay nasira. Malamang ito ay nung nahulog siya minsan habang ako ay nanguha ng picture ng aking poseable na aso. Blag! Dun nagsimula ang kakaibang features ng aking camera.

Anong kakaibang features? Una, ang zoom hindi gumagana. Kailangan mo pang dasalan ng makailang beses bago mag-zoom ng matino. Pangalawa, kahit anong button ang pindutin mo sa navigation, babalik ka sa preview. Astig! One button does it all ika nga. Kaso hindi mo maayos ang flash etc. Lastly, ang lens cover ayaw bumukas. Kailangan ko pang mag-improvise para lang makakuha ng matinong shots.

Hay… Kawawa naman ang camera ko. Sabagay, bibili naman ako ng bago pero iba pa rin ang pinagdaanan naming 2 nung camera na yun. Sige, itatapon na lang kita sa manila bay at sana tubuan ka ng talaba para makatulong ka sa ekonomiya ng Pilipinas…

Buset…

Back in the old days na uso pa ang mga Pinoy Komiks, isa lang ang superhero na sinusubaybayan ko. Siya si Combatron na nilikha ni Berlin Manalaysay. Nagsimula siya bilang isang batang gusgusin na dulot ng tadhana ay nabago ang buhay. Pinasa sa kaniya ang super armor ng isang naghihingalong space man at siya ay naging si COmbatron. Madami siyang kapangyarihan, mayroon siyang foot disk, teleported punch, eyebeams, galactic space sword at ang galactic phoenix. Sa tulong nito ay pinagtanggol niya ang mundo laban sa mga space robots na dating pinangunahan ni alchitran at ng lumaon si Omnicron. May mga sidekick din siyang aso, si Askal na namatay dahil sa isang trahedya at si dobbernaut na upgraded dog mula sa omnicron. Nakatagpo din siya ng mga alalay tulad ni Axel at Metalika.

Honestly, ang inspiration ata ni berlin para sa komiks na ito ay si megaman. Mula sa sidekick
niyang aso at costume, talagang inspired ng game si Berlin. Anyway, kahit ganoon, isa siya sa mga gustong-gusto kong dahilan kung bakit ako nahumaling sa pagbili ng komiks noong araw. Astig ang artwork pati storyline. Naalala ko pa ngang, gigising talaga ko ng 6 am ng umaga at tatakbo papunta sa komiks stand sa may kanto para lang bumili ng funny komiks. Sadly, di natapos ang kwento ni Combatron. Katulad ng kay little ninja, nawala ang kwento ni Combatron sa funny comics. Madaming fans ang nalungkot kasi hindi na nila muling nakita ang kanilang ultimate hero na si Combatron.

Well, isa siya sa mga dahilan kung bakit di jologs ang pinoy komiks. Siguro kung may magpapatuloy sa kaniyang kwento, talagang dudumugin ng mga fans ang kaniyang comics. Combatron, saludo kami sa iyo…

Kung nasaan ka man… Hoy bumalik ka na!